Het
drama, onderstaande foto's behoeven geen commentaar...
Als er middenin de winter
een telefoontje komt van je havenmeester, met de melding:
"Er is wat met je boot,"
kunnen dat twee dingen zijn:
Hij staat in brand, of hij is aan het zinken...
Zo hebben wij de Trio zelf niet gezien, deze foto's zijn gemaakt door
mensen
die tijdelijk in een aan de haven gelegen vakantiehuisje woonden.
Ze zagen het schip hellen en waarschuwden de havenmeester.
Toen liep het schip echter al zo snel vol, dat er niets meer aan te
redden viel.
De ondiepe haven zorgde dat de Trio niet nog dieper kwam de liggen.
Dit is het complete verhaal:
Het schip was als volgt winterklaar gemaakt: de afsluiter van de inlaat
van motorkoeling was niet dichtgedraaid, er zat geen antivries in
en er zat water in de leidingen.
Het schip lag in het water,
het werd winter en ging flink vriezen, er lag uiteindelijk zo’n
20 cm ijs. Het water in de leidingen bevroor en die knapten. Toen
het begon te dooien ging er langzaam water naar binnen druppelen,
langzaamaan werd dat een flinke stroom en zo liep het schip vol water.
Als je dit leest
denk je: WAT STOM!!! Voor je een oordeel velt, lees eerst dit:
Wij lieten voor het eerst
een schip in het water liggen in de winter, hadden nog nooit een schip
gehad met een ingebouwde motor en waren gewend om alles zelf te doen.
Daarbij, we zouden de Trio eigenlijk die winter naar Hengelo terugvaren,
waar hij het water uit zou gaan, maar door bepaalde omstandigheden
kon dat niet. In zekere haast moest toen duidelijk worden hoe het
schip winterklaar gemaakt moest worden. Hannes won informatie in en
kreeg die van verschillende kanten:
“Wierpot boven de
waterlijn? Afsluiter niet dicht. Wierpot onder de waterlijn? Afsluiter
wel dicht.”
“Nee, de afsluiter zeker niet dichtdraaien, dan kan de afsluiter
kapotvriezen. (Kogelafsluiters vriezen kapot, omdat er water in opgesloten
zit.)”
“Dikke pijpen kunnen gewoon bevriezen en gaan niet kapot.”
En zo waren er er verschillende, verwarrende adviezen.
Deze combinatie van feiten zorgden ervoor dat Hannes een bepaalde
beslissing nam, die uiteindelijke de verkeerde en fatale bleek te
zijn.
Wierpot: je doet je afsluiter
niet dicht als je wierpot boven de waterlijn ligt, want hij loopt
vanzelf leeg, Hannes dacht dat de wierpot boven de waterlijn lag,
maar dat was niet zo.
De dikwandige ijzeren pijp bleek lang niet dik genoeg te zijn, de
externe waterkoeling bestond uit dikwandige ijzeren pijpen van ongeveer
5 cm doorsnede. Dikke pijpen zonder afsluiter die geen schade hebben
met vorst gelden pas vanaf 20 cm doorsnede. De wc was een pijp van
20 cm doorsnede en daar zat geen afsluiter in.
Daarbij: de pijp van de inlaat van het koelwater was van GIETijzer
en die versplinterde als glas bij de vorst.
De afsluiter had prima dichtgekund: het was geen kogelafsluiter, maar
een oud type van brons wat nooit kapotgaat, is ons later verzekerd
door een oude rot in het vak.
Zo is het geheel een opeenstapeling
geweest van niet weten, verkeerde, verwarrende adviezen en daardoor
verkeerde conclusies. Het was een hele harde les: het schip is naar
Hengelo gebracht en heeft weer een jaar op de kant gelegen om opnieuw
betimmerd te worden.
Het gebeuren geeft zo’n
schok in je vertrouwen dat we nu altijd met een zekere onrust rondlopen
en alles drie keer checken voor we naar huis gaan.
Naar
boven
